•~กุ๊ดจี่ Can Fly~•
กว่าจะมาถึงวันนี้...โชคดีสุด ๆ
posted on 22 Sep 2009 17:46 by leafticket in SchoolLife
คำเตือน :: เอนทรี่นี้มีแต่ตัวหนังสือ orz...
------ - ------------- - - - ----------- - ---
เรารู้ดีว่า พอเอนทรี่มีตัวหนังสือเยอะมาก ๆ ปุ๊ป ทุก ๆ คนจะเริ่มอ่านข้าม ๆ หรือไม่อ่านเลย =w=''
แน่นอนเราก็เป็น
แต่วันนี้ เราก็ยังจะเขียนยาวอยู่ดี ... *3*//
แหม ๆ เค้าก็อยากให้อ่านนะ นาน ๆ ทีจะไม่แปะภาพบ้าง
ความจริงแล้วคือ วันนี้เราวาดภาพเยอะจนวาดไม่ไหวแล้วค่ะ สงสารมือ T[]T
นั่งปั่นโกโก้ นั่งสานเส้น นั่งวาด theme บล็อค เผลอแปปเดียวก็เย็นแล้ว...!!
เรื่องมีอยู่ว่า
มีน้องคนนึงถามมาค่ะว่าเราไปเรียนที่ญี่ปุ่นได้ยังไง
มีน้องคนนึงถามมาค่ะว่าเราไปเรียนที่ญี่ปุ่นได้ยังไง
(รู้สึกว่าเคยมีคนอื่นถามมาด้วยแหละ แต่ลืมไปแล้ว)
เราว่าเราก็อยากเล่าเรื่องนี้อยู่เหมือนกันนะ *3* ถึงไม่รู้ว่าจะมีคนอ่านรึเปล่าก็เถอะ (ฮา)
เลยขอตอบน้องเค้าพร้อมกับเล่าให้ทุกคนฟังทีเดียวเลยละกันนะคะ
แต่พอมานึกย้อน ๆ ดู เรารู้สึกว่าเราเป็นคนที่โชคดีมากกกกกกกที่ได้เรียน
เป็นอะไรที่โคตรจะฟลุ๊คและโชคดีเลย =w=
เรื่องมันมีอยู่ว่า... ย้อนไปน๊านนน นานหน่อย
ช่วงนั้นเรายังไม่รู้เรื่องภาษาญี่ปุ่นซักกะนิด ไม่เคยเรียน ไม่รู้ว่าฮิรางานะคืออะไร
ช่วงนั้นเรายังไม่รู้เรื่องภาษาญี่ปุ่นซักกะนิด ไม่เคยเรียน ไม่รู้ว่าฮิรางานะคืออะไร
แต่ชอบดูอนิเม ชอบฟังเพลงอนิเมมาก~~~~!!
จนวันหนึ่ง... พี่ชายเราเหน็บขึ้นมาค่ะ
"ฟังไปก็ไม่รู้เรื่อง แล้วจะฟังไปทำไม มันจะเพราะตรงไหน"
(ดนตรีมันคือภาษาสากลโว้ย~~!! ไม่เข้าใจก็อินได้~!!!)
และนั่นอาจจะเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่เราเริ่มเรียนญี่ปุ่นก็เป็นได้ (ฮา)
แล้วเราก็เรียนภาษาญี่ปุ่นที่โรงเรียนสอนภาษาญี่ปุ่นมาเรื่อย ๆ ค่ะ (เรียนที่ JAT <<< โฆษณา ๆ )
และนั่นอาจจะเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่เราเริ่มเรียนญี่ปุ่นก็เป็นได้ (ฮา)
แล้วเราก็เรียนภาษาญี่ปุ่นที่โรงเรียนสอนภาษาญี่ปุ่นมาเรื่อย ๆ ค่ะ (เรียนที่ JAT <<< โฆษณา ๆ )
จนเรารู้สึกว่า เราชอบภาษาญี่ปุ่นนะ เราอยากเรียนภาษาญี่ปุ่นมากกว่านี้นะ
(และเราก็ชอบประเทศเค้าด้วยจากที่ไปเที่ยว)
เราก็เลยเริ่มมองหาหนทางไปเรียนที่ญี่ปุ่น
แต่อยากจะบอกว่า... =[]=!!! มันริบหรี่เสียนี่กระไร
ส่วนตัวเราอยากเรียนเกี่ยวกับการวาดด้วย ก็ยิ่งหายากเข้าไปใหญ่
ภาษาก็ยังงู ๆ ปลา ๆ (ตอนนั้นระดับ 3 ค่ะ อย่าหวังว่าจะคุยกับคนญี่ปุ่นรู้เรื่อง TwT)
หลังจากที่คุณพ่อคุณแม่ช่วย ๆ หาข้อมูลดู ก็ได้ข้อมูลจากทาง ไมนิจิ และ เจเอ็ด
ก็ไปงาน fair เกี่ยวกับโรงเรียนที่เค้าจัด
แต่ส่วนใหญ่จะเป็นพวกโรงเรียนอาชีวะ(เรียกถูกรึเปล่าหว่า... ที่ 2 ปีจบ กึ่ง ๆ มหาลัย)
กับโรงเรียนสอนภาษามากกว่า
โรงเรียน ม ปลาย มีอยู่โรงเรียนเดียวคือ เมโตกุ
หลังจากที่หาข้อมูลอยู่พอควรและได้คนรู้จักทางคุณแม่คอยช่วยด้วย
(เป็นเจ้าของโรงเรียนสอนภาษาญี่ปุ่น we ค่ะ สอนดีมากกกก <<< โฆษณาอีกแล้ว แต่รับรองนะเออ)
สรุปก็คือเล็ง ๆ โรงเรียนเมโตกุไว้
คือตอนนั้น มีความคิดประมาณว่า ไม่รู้แหละ ถ้าพลาดโอกาสนี้จะไปเอาโอกาสไหนได้อีก
คือตอนนั้น มีความคิดประมาณว่า ไม่รู้แหละ ถ้าพลาดโอกาสนี้จะไปเอาโอกาสไหนได้อีก
เลยตัดสินใจว่าจะไปแน่ ๆ ตอนนั้นหลักสูตรของอินเตอร์ก็ยังเรียนไม่จบ (IGCSE ตอนนั้นเรียนไปปีเดียว)
หลังจากนั้นก็ได้ไปหาคุณป้าชื่อป้าแตน (เป็นคนรู้จักของคุณป้าอีกทีค่ะ)
พอดีว่าป้าแตนอยู่ญี่ปุ่นมานานมากกกกกกกกกก (มากก มาก มาก มาก มาก 30 ปี)
เราก็เลยได้ป้าแตนช่วยหาข้อมูลเกี่ยวกับหลาย ๆ โรงเรียนให้
(TwT เป็นบุญคุณทดแทนไม่หมดเลยค่ะ อยากให้ป้าแตนอ่านเอนทรี่นี้จัง)
สุดท้ายก็หาไม่ได้เลยค่ะ มันยากมากกกกกกก
ก็เลยลองไปดูโรงเรียนเมโตกุทีนึง ก่อนที่จะตัดสินใจเข้าโรงเรียนนั้น
(ตอนนั้นเราก็วาดภาพขอบคุณป้าแตนค่ะ เป็นภาพนี้)
(แม่เจ้า เขียนผิดเพียบเลย ไวยากรณ์และภาษาช้านนนน orz)
และเราก็ได้เรียนที่ญี่ปุ่นสมใจอยาก
แต่.... =w='' ไม่ใช่ว่าโรงเรียนไม่ดีนะ แต่มันไม่เข้ากับแนวเราอะ
ปัญหาคือมันไม่มีวิชาศิลปะ!!!! =[]=!!! ช่วงนั้นอินเตอร์เน็ตใช้ไม่ได้!!!
ที่สำคัญคือเรียนกับคนต่างชาติซะมากกว่า ความจริงคือเราอยากเรียนแบบญี่ปุ่นเลยค่ะ (ท่าจะยาก)
และมันเป็นหอ...
คือเราเป็นคนที่ไม่ชอบชีวิตที่ให้ใครมากำหนดตารางเวลาให้ค่ะ
อยากให้ตัวเองเป็นคนกำหนดเองมากกว่า เพราะเราก็รู้ตัวว่าเราจัดเวลาได้
หลังจากอยู่ไปเทอมนึง ตอนปิดเทอมกลับไทยเราก็ไปบ่นกับคุณพ่อคุณแม่...
"มันไม่เข้ากับหมอกอ้ะ TwT"
คราวนี้ก็เลยได้หัวปั่นกันอีกรอบ... ตอนนั้นเราสอบได้ระดับสองแล้ว
อย่างน้อยก็ยังมีความหวังขึ้นมานิสสสสสสนึง
(แต่เชื่อเถอะ คุยกับคนญี่ปุ่นไม่ค่อยได้อยู่ดี)
ตอนนั้นได้เพื่อนของเพื่อนคุณแม่ที่เป็นคนญี่ปุ่นช่วยพอดีค่ะ
เค้าเผอิญมีข้อมูลเกี่ยวกับโรงเรียนที่มีสอนด้านการ์ตูนอนิเมชั่นด้วย~!! (โชคดีสุด ๆ )
คราวนี้คุณแม่ก็ส่งข้อมูลของโรงเรียนนั้นไปให้ป้าแตนดู
แล้วก็ได้ป้าแตนช่วยอีกครั้ง TwT (ซึ้งใจ)
ป้าแตนก็ลองดูลิงค์ของโรงเรียนอื่นจากทางโรงเรียนนั้นด้วยแล้วก็ได้ข้อมูลมาสามสี่โรงเรียนได้
สรุปก็เลือกโรงเรียน Tezukayama (ซึ่งเค้าไม่เคยรับคนต่างชาติ...อ่าว...)
สรุปก็เลือกโรงเรียน Tezukayama (ซึ่งเค้าไม่เคยรับคนต่างชาติ...อ่าว...)
ป้าแตนก็ช่วยคุยให้ และทางโรงเรียนเค้าก็บอกว่า
ให้เราออกมาลองสอบข้อสอบของเก่าดูก่อน ถ้าพอไปวัดไปวาได้จะให้มาสอบจริงอีกที
ก็ต้องไปลองสอบ (ตอนนั้นมีคุณพ่อ คุณแม่ ป้าแตน)
เจอครูใหญ่...อยู่ดี ๆ เค้าก็ถามว่า "ทำไมถึงอยากเข้าโรงเรียนนี้" คือตอนนั้นสมองโล่ง.... =[]=!!
ยังไม่ได้เตรียมโพยเลยค่า!!!!!
เหวอไปพักใหญ่ ๆ (ครูใหญ่ขมวดคิ้วเลย orz...)
ก็เริ่มแถ ๆ ไปเล็ก ๆ น้อย ๆ งู ๆ ปลา ๆ ตามภาษาคนยังพูดไม่เก่ง TwT
ตอนนั้นใจแป้วววว ประมาณว่า "อดแล้วตรู อดแล้วตรู"
แล้วหลังจากนั้นเค้าก็ให้เราไปลองทำข้อสอบศิลปะดูค่ะ
แล้วหลังจากนั้นเค้าก็ให้เราไปลองทำข้อสอบศิลปะดูค่ะ
(วาดดรอวอิ้ง กับ วาดภาพการ์ตูนมีโจทย์ให้ อย่างละหนึ่ง) โดยมีหัวหน้าครูศิลปะคอยคุม
เราก็วาด ๆ ๆ ไป ซักพักครูเค้าก็เดินออกไป มีครูศิลปะคนอื่นมาคุมแทน
วาดเสร็จเค้าก็ชม ๆ ๆ (ลอย ๆ ๆ =w=b!!! กร๊ากกก) แต่ก็ติด้วยเล็กน้อยน่ะนะ
หลังจากนั้นก็ลองข้อสอบอังกฤษกับญี่ปุ่นต่อค่ะ
ข้อสอบอังกฤษไม่ยากเลยย~~~
ส่วนข้อสอบญี่ปุ่นโคตรยากเลย..... orz.... ทำไปใจแป้ว คือทำไม่ได้เลยจริง ๆ
ลองคิดดูนะคะ เด็กต่างชาติ เรียนญี่ปุ่นมาสองปีนิด ๆ
แล้วจะให้ไปทำข้อสอบแบบเดียวกับเด็กญี่ปุ่นเนี่ยนะ!?!
สำหรับเรามันเป็นไปไม่ได้ TwT
ตอนนั้นได้ 17 คะแนนแหละ (เต็มร้อย กร๊ากก) จำได้แม่น... orz...
แต่สรุป ครูใหญ่เข้าให้เขียนใบสมัครสอบล่ะค่ะ!! *3*!!!
มารู้ทีหลังว่า ตอนช่วงที่เราสอบศิลปะ และครูใหญ่พาพวกคุณพ่อคุณแม่ป้าแตนดูโรงเรียน
อยู่ดี ๆ หัวหน้าครูศิลปะ(ที่คุมเราตอนแรก)ก็โทรมาหาครูใหญ่ ว่า เราวาดได้ดีมากกก ชม ๆ ๆ (โอ้~ ลอย ๆ ๆ )
คุณแม่บอกว่า ตอนนั้นครูใหญ่เป็นท่าทีเป็นแฮปปี้ แล้วก็ให้เซ็นใบสมัครสอบเลย (กร๊ากกกกก)
โชคดีจริง ๆ
พอสอบเสร็จก็กลับไปเรียนที่เมโตกุต่อค่ะ (แวบออกมา ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์)
ตอนนั้นก็เริ่มเครียดละ... แล้วตรูจะสอบได้เร้อ... ถ้าสอบได้ตรูจะเรียนรู้เรื่องเร้อ... แล้วตรูจะมีเพื่อนเร้อ...
ตอนนั้นก็เริ่มเครียดละ... แล้วตรูจะสอบได้เร้อ... ถ้าสอบได้ตรูจะเรียนรู้เรื่องเร้อ... แล้วตรูจะมีเพื่อนเร้อ...
(ตอนนั้นเจอปัญหาเรื่องเพื่อนคนญี่ปุ่นจากที่เมโตกุมานิดหน่อย ทำเอาคิดมากโคตร ๆ )
คือ... ติ๊ต่างเอาเองไปแล้วว่าเราได้เข้าแน่ ๆ (อ้าว...)
พอดีคุณแม่แอบโทรมาบอกน่ะค่ะ ว่า ทางโรงเรียนโทรไปคุยกับป้าแตนว่า
ถ้าให้เราเข้าโรงเรียนนี้ จะต้องให้ป้าแตนเป็นผู้ปกครองแทน คือมีปัญหาอะไรต้องติดต่อได้
ซึ่งป้าแตนก็ตกลงไป (ฮืออออ ซึ้งใจรอบที่ร้อยห้าสิบ)
ซึ่งนั่นหมายความว่าโรงเรียนคงรับเราแหละ (กร๊ากก)
และหลังจากวันนั้นเรามีเวลาประมาณสองอาทิตย์ก่อนสอบจริง
ตอนนั้นเครียดมากกกกกกกก แหงล่ะ ก็เห็นข้อสอบภาษาญี่ปุ่นแล้วเบลอเลย
ช่วงนั้นขยันโคตร ๆ นั่งท่องคันจิเพิ่ม (สุดท้ายมันก็ไม่เข้าเล้ยย) เครียดมากว่าเปิดเทอมจะมีเพื่อนมั้ย
ตอนนั้นเครียดมากกกกกกกก แหงล่ะ ก็เห็นข้อสอบภาษาญี่ปุ่นแล้วเบลอเลย
ช่วงนั้นขยันโคตร ๆ นั่งท่องคันจิเพิ่ม (สุดท้ายมันก็ไม่เข้าเล้ยย) เครียดมากว่าเปิดเทอมจะมีเพื่อนมั้ย
เครียดแบบเกิดมาไม่เคยเครียดขนาดนั้นมาก่อน orz...
ปรกติถึงเราจะขี้กังวลแต่เราไม่ใช่คนที่เก็บอะไรมาคิดมากนาน ๆ นะ
แต่ช่วงนั้นร้องไห้ทุกวันเลย orz... เหนื่อยใจ...
จนถึงวันที่จะไปสอบก็มีปัญหาอีก!!!
คือ ถ้าเราจะออกไปสอบโรงเรียนอื่น ทางเมโตกุบังคับให้เราลาออกก่อนค่ะ orz...
(แล้วถ้าฉันสอบไม่ติดก็ไร้ที่ไปสิ =[]=!!!!!)
แต่เนื่องจากคิดว่าจะได้เข้าแน่ ๆ เลย ลาออกเลย... ฮ่า ๆ
วันสอบก็สอบสามวิชารวดเลยค่ะ
แน่นอน อังกฤษชิว ญี่ปุ่นยากโคตร...(ตกชัวร์) และศิลปะก็วาดไปเรื่อย ๆ
โชคดีที่.... คอร์สการ์ตูน(ที่เราสมัคร)เค้ารับ 30 คน แต่ผู้เข้าสอบมีแค่ 19 คน...
สรุปก็คือสอบผ่านกันหมดนั่นแหละ (กร๊ากกก ไม่งั้นอาจจะอดไปแล้ว)
วันที่สองสอบสัมภาษณ์ค่ะ พอถู ๆ ไถ ๆ ไปได้
ไม่เข้าใจคำถามสุดท้าย... orz... สัมภาษณ์ประมาณ 5 นาทีเอง *3*//
"ทำไมถึงอยากเข้าโรงเรียนนี้"
"เพราะฉันอยากเรียนเกี่ยวกับการวาด และมันคือความฝันของฉันค่ะ!!" <<<
ประโยคหลังสตรอเบอร์แหลมากมาย กร๊ากกก แต่เราก็อยากเรียนจริง ๆ นะ
"คิดว่าอะไรคือสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับการเป็นเพื่อน"
"...เอ่อ... ใจดีต่อกัน...ไม่โกหก" << คือจะพูดว่า"ซื่อสัตย์ต่อกัน" แต่นึกคำไม่ออก orz... อนาถถถถ
"โตขึ้นอยากเป็นอะไร"
"... อ่า... อนิเมเตอร์" <<< ความจริงคือยังไม่ได้คิด... และความจริงคือเราคงไม่เป็นอนิเมเตอร์หรอก (อ้าว ๆ )
สุดท้ายเราก็เข้าโรงเรียนนี้ได้ด้วยความโชคดีมหาศาล TTwTT!!!!!!!
ประมาณนี้แหละค่ะ orz...
เสริมนิด
วันที่ไปโรงเรียนวันแรก ที่เริ่มรู้จักกับคนอื่น ๆ ถ้าเราไม่เอ่ยปากพูดอะไรเลย
เค้าก็จะไม่รู้ว่าเราคนต่างชาติ!! หน้าเนียนไปได้ (ฮา)
วันที่ไปโรงเรียนวันแรก ที่เริ่มรู้จักกับคนอื่น ๆ ถ้าเราไม่เอ่ยปากพูดอะไรเลย
เค้าก็จะไม่รู้ว่าเราคนต่างชาติ!! หน้าเนียนไปได้ (ฮา)
แต่ถ้าเปิดปากพูดปุ๊ป
เค้าจะรู้ทันที!! (ติด ๆ ขัด ๆ และฟังเค้าพูดไม่ทัน orz...)
อย่างน้อยในตอนนี้เราก็พูดได้มากขึ้น เขียนได้มากขึ้น อ่านได้มากขึ้น =w=b!!
สอบกลางภาคและปลายภาคครั้งแรกที่ผ่านมา เราก็ผ่านทุกวิชา~~!!
อย่างน้อยในตอนนี้เราก็พูดได้มากขึ้น เขียนได้มากขึ้น อ่านได้มากขึ้น =w=b!!
สอบกลางภาคและปลายภาคครั้งแรกที่ผ่านมา เราก็ผ่านทุกวิชา~~!!
(ภาษาญี่ปุ่นยังมีเด็กญี่ปุ่นตกเลย... = ='' อะไรเนี่ย)
ผลปลายภาครวมทั้งหมดเราได้ที่ 11 จาก 110 คนเลยนะคะ *3*// (ห้องสายศิลป์ A B C)
จากตอนแรกที่ลองสอบภาษาญี่ปุ่นได้ 17... กร๊ากกกก
ทำให้รู้ว่า
เราพัฒนา~!!! >[]< ช่างน่าปลื้มใจยิ่งนัก
เราพัฒนา~!!! >[]< ช่างน่าปลื้มใจยิ่งนัก
สรุปแล้ว เราโชคดีมากที่
อยากเรียนภาษาญี่ปุ่น ก็ได้เรียน
อยากเรียนที่ญี่ปุ่น ก็ได้เรียน
อยากเรียน ม. ปลาย ที่ญี่ปุ่น ก็ได้เรียน
อยากเรียนด้านการ์ตูน ก็ได้เรียน
แถมโรงเรียนที่เรียนดันไม่มีต่างชาติซักคน (เค้ารับเราคนแรกค่ะ...)
โอกาสแบบนี้ ส่วนตัวยังคิดเลยว่าหาได้ยากมากกกก T[]T ถ้าตอนนั้นเราพลาดโอกาสไหนไปซักครั้ง
เราก็คงไม่ได้เรียนแล้ว
ขอบคุณคุณพ่อ คุณแม่ ที่ช่วยส่งเสริมหมอก ที่ช่วยให้กำลังใจ ที่ให้โอกาสหมอกเรียนในสิ่งที่อยากเรียน TwT
ที่ช่วยจ่ายค่าเทอม ค่าที่อยู่ที่พักให้
ขอบคุณพี่ชาย ถ้าไม่ได้พี่เมฆเหน็บในวันนั้น อาจจะไม่เริ่มเรียนภาษาญี่ปุ่นก็ได้นะเออ
ขอบคุณป้าแตน ที่ช่วยหมอกหลายยยยยยยยยยยยยยยยอย่าง ตั้งแต่หาข้อมูลยันติดต่อกับโรงเรียน
คอยให้คำปรึกษาหลาย ๆ อย่าง (เมื่อวานเพิ่งโทรไปถามเรื่องจ่ายค่า NHK)
ขอบคุณโรงเรียน JAT ถ้าไม่ได้เริ่มเรียนภาษาญี่ปุ่นที่นั่น คงจะไม่ได้มาเรียนที่นี่แบบวันนี้
ขอบคุณโรงเรียน WE พี่ปุ๊ และพี่เรย์ ได้ไปเรียนที่นั่นรู้สึกได้ความรู้เยอะขึ้นมากกกเลยค่ะ TwT
สกิลภาษาญี่ปุ่นอัพ~!! และก็ได้ฟังประสบการณ์การใช้ชีวิตที่ญี่ปุ่นด้วย
ขอบคุณโรงเรียนเมโตกุ ถ้าไม่ได้ไปโรงเรียนนี้ก่อน ภาษาญี่ปุ่นก็คงไม่พัฒนาขึ้นเช่นกัน
แล้วก็อาจจะไม่ได้ย้ายมาโรงเรียนที่อยู่ตอนนี้ด้วย
ขอบคุณสำหรับกฏระเบียบหอ และน้ำหนักที่ขึ้นมาสามโล ฮ่า ๆ (ตอนนี้ลงแล้วนะจ๊ะ)
ขอบคุณโรงเรียน Tezukayama ที่ให้โอกาสเด็กไทยตัวน้อย ๆ คนนี้ได้เข้าเรียน
*3* ไว้โตขึ้นจะทำชื่อเสียงให้กับโรงเรียนนะเคอะ
*3* ไว้โตขึ้นจะทำชื่อเสียงให้กับโรงเรียนนะเคอะ
ถ้าพลาดโอกาสเพียงครั้งเดียว
ถ้าไม่ได้คนคอยช่วยเยอะขนาดนี้
เราอาจจะไม่ได้มานั่งอัพบล็อคอย่างทุกวันนี้ก็ได้ (ฮา) นิยายที่แต่งก็คงยังไม่จบ
โกโก้นมคงไม่ได้เริ่มเขียน ตอนนี้อาจจะต้องไปหัวปั่นกับ A-level แบบเพื่อน ๆ ทุกคน
โกโก้นมคงไม่ได้เริ่มเขียน ตอนนี้อาจจะต้องไปหัวปั่นกับ A-level แบบเพื่อน ๆ ทุกคน
คงจะไม่ได้วาดรูปเล่นเยอะขนาดนี้ (กร๊ากก)
ถ้าพลาดโอกาสเพียงครั้งเดียว
อาจจะไม่มีเอนทรี่นี้ (และเอนทรี่ที่แล้ว ๆ ๆ ๆ)ให้ทุกคนอ่าน อาจจะดองบล็อคไปเลยก็ได้
อาจจะไม่ได้รู้จักกับทุกคน อาจจะไม่ได้ไปป่วนบล็อคทุกคน
อาจจะไม่ได้อ่านเอนทรี่สนุก ๆ ของทุก ๆ คน
อาจจะไม่ได้อ่านเอนทรี่สนุก ๆ ของทุก ๆ คน
TTwTT ดีใจจริง ๆ ค่ะที่โชคดีขนาดนี้
จขบ. รักทุกคนเลยย กรี๊ดดดด~~~
*3* ขอบคุณที่อ่านค่ะ (ยาวได้จิตได้ใจ)
-------- - - ------------- - - - --------------- - --------
ไขปัญหาคาใจของหลาย ๆ คน
1. โรงเรียนอะไร
>>> โรงเรียน Tekukayama gakuin ที่ญี่ปุ่น อยู่ในโอซาก้าค่ะ
2. ทำไมมีแต่ผู้หญิง
>>> เพราะมันเป็นหญิงล้วนนน *3*//
3. คนนอกเข้างานโรงเรียนได้มั้ย
>>> ได้ค่ะ แต่ต้องมีบัตรผ่าน (คือเด็กนักเรียนในโรงเรียนจะเอาบัตรเข้าให้ ส่วนใหญ่เลยเป็นพวกพ่อแม่พี่น้อง)
4. ไม่ถ่ายโฟกัสสาว ๆ มาหน่อยล่ะ (ฮา)
>>> ไม่มีเวลาถ่ายค่ะ แถมกลัวถ่ายไปจะทำลายความหวังหลาย ๆ คนเปล่า ๆ (ฮี่ ๆ)
อยากบอกว่า ไม่ได้มีแต่คนน่ารักเหมือนกันการ์ตูนหรือละครญี่ปุ่นทั่วไปเน้อ =w=''
-------- - -------
นอกเรื่อง :: ทุกคนคะ~!! หลังจากที่เรานั่งปั่น ๆ ๆ ๆ ในที่สุดโกโก้นมเราก็เหลืออีกสองหน้าก็จะสานเส้นเสร็จแล้วล่ะค่ะ!!! >[]<// โฮกกกก
เหลือพิมพ์คำพูดก็เรียบร้อย รอชมอีกประมาณวันสองวันได้เลยค่ะ
นอกเรื่อง 2 :: เรากำลังเดาว่า จะมีกี่คนที่อ่านเอนทรี่นี้แบบลวก ๆ (มันต้องเยอะแหงม ๆ =[]=!!!! แหม อ่านหน่อยสิคะ ฮ่า ๆ )
นอกเรื่อง 3 :: ธีมใหม่ วาดเสร็จแล้ว เหลือแค่งม CSS ประมาณพรุ่งนี้หรือมะรืนนี้อาจจะได้ชมกันค่ะ (เน่า ไม่เน่า...)
นอกเรื่อง 2 :: เรากำลังเดาว่า จะมีกี่คนที่อ่านเอนทรี่นี้แบบลวก ๆ (มันต้องเยอะแหงม ๆ =[]=!!!! แหม อ่านหน่อยสิคะ ฮ่า ๆ )
นอกเรื่อง 3 :: ธีมใหม่ วาดเสร็จแล้ว เหลือแค่งม CSS ประมาณพรุ่งนี้หรือมะรืนนี้อาจจะได้ชมกันค่ะ (เน่า ไม่เน่า...)
นอกเรื่อง 4 :: หลังจากที่ลองพิมพ์แบบเว้นบรรทัดดู ก็พบว่ามันอ่านง่ายขึ้น!! (รึเปล่า)
----------- - - - ----------- - - ------------ - - ------------
Tags: ญี่ปุ่น, ร๊ากกทุกคนเลย, โชคดี, ไดอารี่55 Comments
จาก17คะแนนในตอนแรกได้ตั้งที่11แน่ะ 
แหะๆ (แต่แทบไม่เม้นเลย เพราะไม่รู้จะเม้นอะไรดี orz)
สู้ต่อไป ....ทาเคชิ
แล้วจะติดตามอ่านบล็อคต่อไปค่ะ ^^
#1 By @.@Mindpain* on 2009-09-22 18:58